Nieuws

In de databank www.organicxseeds.be is er een ruim aanbod van biologische rassen voor rode kool. Toch houden sommige telers vast aan hun vertrouwde gangbare ras. In deze rassenproef werd de gebruikswaarde van het biologisch rassenaanbod vergeleken met enkele gangbare referentierassen. Idealiter wordt geoogst op 8st/kist. Door de droogte was tabaksblad tekenend voor dit seizoen.

De natte, zachte winter kreeg op het einde van het winterpreiseizoen nog een februarimaand met uitersten. Tijdens de winterprik werd de prei afgedekt om de vorstschade te beperken. De hoge temperaturen die erop volgden veroorzaakten wat schotaanleg bij bepaalde rassen. Rassen Aylton, Cherokee en Oslo behaalden een prima opbrengst. In de bak behaalde Sureton de beste kwaliteit. Nieuw ras Odrin voldeed niet.

Meloenen worden reeds op een aantal biologische tuinbouwbedrijven geteeld en vallen letterlijk en figuurlijk in de smaak. Vaak worden ze in tunnels of kassen geteeld omdat meloen een warmteminnende plant is. Daar staan ook veel andere teelten, waardoor de plaats daar vaak beperkt is. Meloenen hebben potentieel om in openlucht geteeld te worden, zeker met de huidige verandering van het klimaat. In het project Melosun, dat dit jaar van start gaat, bekijkt het Proefstation voor de Groenteteelt hoe de moeilijkheden die deze buitenteelt nog kent, aangepakt kunnen worden.

Het inkuilen van mengteelten van veldbonen en granen zorgt ervoor dat deze aangewend kunnen worden als lokaal geproduceerde alternatieve eiwitbron in bio-leghennenvoeder. Dat kon besloten worden uit het recent afgelopen KUILEG-project. Dit project liep drie jaar en werd gefinancierd door het Vlaams Departement van Landbouw en Visserij. Partners ILVO (Instituut voor Landbouw-, Visserij- en Voedingsonderzoek), Inagro en Proefhoeve Bottelare (HOGENT-UGent) zochten en vonden een lokaal alternatief voor sojaschroot in bio-leghennenvoeder.

In 2020 werd voor het tweede jaar op rij de waarde onderzocht van verschillende zomerveldboonrassen in mengteelt met een zomertarwe onder Vlaamse omstandigheden en volgens de biologische teeltwijze. Deze proef werd aangelegd in de zoektocht naar een hogere bedrijfseigen eiwitproductie. Een mengteelt met zomertarwe zorgt voor een betere onkruidonderdrukking, een betere gewasstevigheid en een grotere oogstzekerheid dan een zuivere teelt veldboon.

In 2020 werd onderzoek gedaan naar een optimale zaaidichtheid van zomertarwe in een mengteelt met zomerveldboon binnen de biologische landbouw. Veldbonen kunnen een interessante bron van lokaal (voeder)eiwit zijn. Een zuivere teelt is echter minder interessant. Een mengteelt van veldbonen met graan kan zorgen voor een betere onkruidonderdrukking, een betere gewasstevigheid en een grotere oogstzekerheid. Om te streven naar een goede opbrengst aan veldbonen is het echter ook belangrijk dat de concurrentie van het graan niet te hoog is.

De droogteperiodes die gepaard gaan met de klimaatverandering treffen onze sector zeer ernstig. Ze vormen een bedreiging voor de economische én de mentale draagkracht van vele bedrijven. Niet alleen de gewasgroei en de lokale voedselproductie, maar ook het behoud van ons landschap en van onze streekidentiteit hangt mee af van de mate waarin wij als land- en tuinbouwers erin slagen om de toenemende droogteperiodes te overbruggen. 

Net zoals in 2018 en 2019 werd in 2020 op het biologisch proefveld van vzw PIBO-Campus in Tongeren (Zuid-Limburg, België) een proef met biologische zonnebloemen aangelegd. Er werd gekozen voor deze teelt aangezien er bij sommige bioboeren in de streek interesse was om zonnebloemzaden te mengen in het rantsoen van hun koeien. De zaden zijn eiwitrijk (vooral onbestendig eiwit) en zijn relatief rijk aan zwavelhoudende aminozuren. Op de lichte leembodem werden de rassen ES Savana en Peredovick ingezaaid.

Sinds 2010 wordt feromoonverwarring vrij algemeen toegepast in de Belgische pitfruitteelt, maar in de biologische fruitteelt was het reeds een 10-tal jaren eerder de standaard voor de bestrijding van fruitmot (Cydia pomonella). Door het aanbrengen van feromonen in de boomgaard kunnen de fruitmotmannetjes de fruitmotvrouwtjes niet meer vinden (want ze kunnen het uitgescheiden feromoon van het vrouwtje niet meer lokaliseren). Is er na de vele jaren mogelijk een verminderde werking of m.a.w. resistentie tegen de verwarringstechniek?