Groenbemesters winnen algemeen aan belang om erosie tegen te gaan en om het nitraatresidu in de bodem te beperken. In de gangbare landbouw komen groenbemesters steeds ‘na’ een teelt. In de biologische landbouw vervullen groenbemesters echter ook een sleutelfunctie als groenbemestingsgewas ‘vóór’ een teelt.In dit project werd nagegaan welke vlinderbloemige groenbemesters beschikbaar zijn en wat de mogelijkheden van inzaai op drie momenten in het jaar zijn.

In een verkennende proef in 2011 kwam naar voor dat stalmest te traag werkt om optimaal aan de vroege stikstofbehoefte van biologische aardappelen te beantwoorden. Bijkomend wordt de bemesting met stalmest de komende jaren beperkt door de fosfaatnorm in MAP4. Alternatieve bemestingsstrategieën die coherent zijn met de biologische teeltmethode dringen zich op.

Na een periode van winterrust of trage groei, zijn emelten en ritnaalden in de grond nu terug actief. Emelten (larven van langpootmuggen) en ritnaalden (larven van kniptorren) zijn bodeminsecten die in het voorjaar schade kunnen doen aan diverse gewassen.

Vlinderbloemigen vormen de stikstofmotor van de biologische landbouw. Enkele oudere biologische veebedrijven in Vlaanderen melden dat ze meer en meer moeite hebben om het klaverbestand in (blijvende) weides op peil te houden met dalende opbrengsten tot gevolg. Algemeen wordt een terugloop van klaver benoemd als ‘klavermoeheid’ of bodemmoeheid. Uit literatuur blijkt dat verschillende redenen aan de bron van dit probleem kunnen liggen.

Rassenkeuze blijft het belangrijkste wapen tegen aardappelplaag in de biologische teelt. De voorbije jaren diende zich een eerste generatie resistente rassen aan. In 2013 kreeg Inagro opnieuw een aantal nieuwe plaagresistente rassen aangeboden voor de rassenproef biologische teelt.