Op 4 december vond in Gent de studienamiddag 'Biolandbouw en- voeding: een uitdaging voor elke onderzoeker!' plaats. Onderzoekers uit verschillende wetenschappelijke disciplines, zowel uit het gangbare als biologische landbouw- en voedingsonderzoek kwamen er samen met actoren uit de biologische sector om kennis uit te wisselen en samen te zoeken naar mogelijke oplossingen voor gestelde problemen uit de praktijk.

Veel meer dan in gangbare landbouw, waar gemakkelijk voor een kunstmeststof met extra zwavel kan gekozen worden, dient in biologische landbouw zwavel via een specifieke zwavelbemesting toegediend te worden. Inagro voerde een zwavelbemestingsproef uit in grasklaver.

De landbouw krijgt steeds vaker te maken met zwaveltekorten. Door luchtverontreiniging kwam zwavel jarenlang gratis uit de lucht. Nu dit milieuprobleem min of meer is opgelost, ontstaan er zwaveltekorten voor zowel de gewas- als dierproductie. Deze tekorten zijn te signaleren door het zwavel-leverend vermogen van de bodem te testen of door kuil- of versgrasanalyses.

Het telen van eiwitrijke gewassen van eigen bodem neemt toe. Door de stijgende prijzen van krachtvoeders kan het telen van lupinen, erwten en veldbonen een goed alternatief zijn. Zowel in Nederland als in Vlaanderen is ruime ervaring opgedaan met deze mengteelten.

De consument consumeert steeds bewuster en uit dit door zijn kritiek te uiten op het huidige dierenwelzijn van productiedieren. De biologische melkgeitenhouder is via het biologische lastenboek gebonden aan het handhaven van hoge dierenwelzijnsnormen. Maar ook economisch kan de geitenhouder baat hebben bij een zo goed mogelijk dierenwelzijn. Stress en productie parameters zoals groei en melkproductie zijn nauw verbonden, wat de welzijnsproblematiek naast een ethische ook een economische relevantie geeft. Natuurlijk hebben ook de geiten zelf baat bij welzijnsonderzoek.